Alper:
--Ya köylüler?
--Ateşin dumanını bile görmeyecekler.
Ormana baktıklarında, sadece bir toprak parçası görülecek.
Oraya hiç kimse, hiçbir şey ekmeyecek.
Orda, kainatın en güzel bitkileri yetişecek.
Yaşlı adam:
--Seni selamlarım bilge ağaç!
Rahat uyumanı dilerim!
--Ben de öyle, bilge Aluva.
İşinizin rast gitmesini dilerim.
Ve, ateşi hemen yakmanızı talep ederim sizden.
Bir arzum daha var.
Önce benim gövdemi tutuşturmanızı istiyorum sizden.
Ve bu işi Alper yapmalı.
--İstediğinizi yapacağım.
Elveda;
Ve, derin bir sessizliğe gömüldü yaşlı ağaç.
Bir an, kararsız bir sessizlik oldu aralarında.
Neden sonra Aluva:
--İşe koyulmalıyız.
Ve işe koyuldular.
Ateşe, yaşlı ağacın gövdesini tutuşturmakla başladı Alper.
Ve, yavaş yavaş yandı orman.
Aluva ve Alper, omzomuza ateşe girdiler.
Devam Edecek...
Eylem Yurtsever
Yorumlarınız:
Siz de bu yazıya yorum
ekleyebilirsiniz.
Yorum
ekle